Michael Servet, als Waarheidszoeker

Michael Servet en de Aartsbischop

We gaan het hebben over de Drieëenheidsleer, maar vanuit een ander perspectief dan we misschien gewend zijn (lezing).

 

Ik wil jullie meenemen naar een aantal gesprekken die hebben plaatsgevonden tussen twee mannen. Deze gesprekken vonden plaats tussen 1540 en het jaar 1552 na Chr.

De ene man was een oudere grijze man van een jaar of 70. Het was een statige man die gewend was met autoriteit te spreken. De mensen die hem hoorden nemen door de manier van spreken automatisch klakkeloos aan wat hij te zeggen heeft. Het is de aartsbisschop van Vienne, een gebied in Frankrijk, net onder Lyon.  Zijn naam was Pierre Paulmier.

 

De andere persoon is een rustige jonge man van krap 30 jaar.

Deze jonge man was een tijdgenoot van Calvijn en zoals de geschiedenisboeken vertellen, hij was bedeeld met een zeldzame vroegrijpheid van geest,oftewel in normaal Nederlands, het was een uiterst slimme kerel. Hij was één der veelzijdigste geleerden van zijn tijd: een goed anatoom en arts, die naast geneeskunde en de fysiologie ook sterren-en aardrijkskunde bestudeerde en zich daarbij nog verdiepte in omvangrijke theologische onderzoekingen. Daarbij was hij begiftigd met een groot talent voor talen. Hij was tevens lijfarts van de aartsbisschop en dus in dienst van de bisschop. Zijn naam was Michael Servet.

 

“Eminentie” zo begon Michael: “ik heb iets op mijn lever”. Als je als arts dat zegt, dan moet het wel ernstig zijn, hij had ook kunnen zeggen: “er ligt mij iets zwaar op de maag”. Ik zit zo te worstelen met 1 Kor. 8:5,6. (LEZEN).

 

Maar waarom zit je nu met deze teksten zo te worstelen mijn waarde Michael? “Wel”, zo zegt Michael, “het is voor mij onmogelijk dat er drie absolute existenties of substanties gelijktijdig naast elkaar bestaan. Volgens strikte logica is de triniteitsleer (of Drieëenheidsleer) in strijd met een zuiver monotheïsme en verkeerd zij ook in tegenspraak met tal van Bijbelplaatsen. Ontkenning der Drieëenheid wordt atheïsme genoemd, maar in werkelijkheid is juist die Drieëenheid een soort van Godloochening en aantasting van Gods majesteit en aleenigheid.

 

Dit waren natuurlijk hele scherpzinnige woorden uit de mond van een jonge man van nog geen dertig jaar. We kunnen ons voorstellen dat de aartsbisschop van Vienne naar lucht hapte toen hij dit vernam. Dit soort van woorden was regelrechte ketterij en kon maar op één manier bestreden worden en dat is de brandstapel.

De bisschop beschouwde Michael Servet als zijn eigen zoon en probeerde hem op andere gedachten te brengen.

 

De bisschop Pierre Paulmier zag zich genoodzaakt om het document, De Tomus van Damascus te voorschijn te halen, dit was een verzameling leringen waarin werd uiteengezet wie door de kerk veroordeeld moest worden. Hij las een aantal verklaringen voor:

 

“Indien iemand ontkent dat de Vader eeuwig is, dat de Zoon eeuwig is en dat de Heilige geest eeuwig is: hij zij een ketter.”

 

“Indien iemand ontkent dat de zoon van God waarlijk God is, net als de vader waarlijk God is, alle macht bezit, alle dingen weet en gelijk aan de Vader is: hij/zij is een ketter.”

 

“Indien iemand zegt dat de Vader God is en de Zoon God is en de Heilige Geest God is, …. En toch niet zegt dat zij één God zijn, … hij/zij is een ketter.”

 

Michael Servet wist natuurlijk heel goed wat de straf is op ketterij: doodstraf door verbranding, doodstraf door onthoofding, doodstraf door de galg of doodstraf door verdrinking. Veel ruimte is er niet. Toch liet hij zich hierdoor niet van de wijs brengen en ging verder met zijn betoog.

 

Hij verklaarde dat alleen de schepper de schepper van eeuwigheid tot een eeuwigheid is. Van de Zoon of van de Heilige geest wordt dat niet gezegd. Hij haalde hierbij Psalm 90:2 aan en Psalm. 93:2 (LEZEN).

 

Ziet u wel dat hier staat dat de almachtige God sedert onbepaalde tijd bestaat en dat hij zonder begin als zonder einde is.

God heeft zich ook altijd de meerdere betoond ten opzichte van zijn zoon.. Helemaal aan het begin van Jezus bediening, toen hij bij zijn doop uit het water omhoogkwam, zei Gods stem uit de hemel:”Dit is mijn Zoon, de geliefde, die ik heb goedgekeurd” (Matth. 3:16,17)

 

Zei God daar dat hij zijn eigen zoon was, dat hij zichzelf goedkeurde, dat hij zichzelf gezonden had? Nee, God de Schepper zei dat hij, als de meerdere, een mindere, zijn Zoon Jezus (In het Hebreeuwse Jehosua, de onverkorte vorm, vertaald betekent dit „Jehovah is redding”), goedkeurde voor het werk dat hij moest verrichten.

 

Jezus erkende ook dat zijn vader de meerdere was toen hij de woorden uitsprak welke wij kunnen vinden in Lukas 4:18 (LEZEN).

 

U weet natuurlijk wat het zalven inhoudt.

Natuurlijk zegt de aartsbisschop: Zalven wil zeggen dat een meerdere in rang autoriteit of een opdracht geeft aan iemand die nog geen autoriteit bezit. Zo geef ik regelmatig opdrachten aan mijn bisschoppen en aan de priesters. Helaas krijg ikzelf ook zaken toegeschoven van mijn meerdere, o.a. het college van kardinalen.

 

Precies!, zegt Michael dus wat de bijbel zegt over God –  hij is alleen almachtig – hij is alleen zonder begin – en er is één God – staat in contrast met de leer van de Drieëenheid.

 

Dat zeg je nu wel Michael vervolgt de aartsbisschop, je hebt het nu alleen maar over de positie van God de Vader en in mindere mate over God de Zoon. Ik vind jouw bewijsvoering nogal mager.  Hoe is jouw visie t.a.v. God de Zoon?

 

Ik erken zo vervolgt Michael dat Jezus een verheven positie geniet. Dat staat ook immers in Filippenzen 2:9-11 (LEZEN)

 

U ziet dat er staat dat God zelf hem in een hoge positie heeft geplaatst. Hieruit kan ik niet anders de conclusie trekken dat er zich twee afzonderlijke entiteiten zijn.

Het heeft natuurlijk weinig zin om jezelf te gaan verheffen. Verheffen ten aanzien van wie?  Wordt die zelfverheffing dan geaccepteerd en erkend?

 

Jezus had een voormenselijk bestaan, maar hij had een oorsprong of begin. In Openbaring 3:14 staat immers dat Hij het begin van de schepping is door God. In tegenstelling tot de vader, die niet sterft, werd Jezus ter dood gebracht.

 

Maar zegt de Bisschop; hoe verklaar je dan  de woorden uit Johannes 10;30, waar Jezus zelf verklaarde: ik en de vader zijn één?

 

Dat is een passage dat Jan Calvijn mij altijd voor voeten gooit als we het hebben over dit onderwerp. Tussen twee haakjes, Calvijn heeft mij ernstig bedreigd als ik ermee doorga de Drieëenheidsleer te bestrijden.

Maar ik wil graag op uw vraag ingaan. Mag ik u vragen hetzelfde boek open te slaan, Johannes 17:20-23(LEZEN)

 

Ziet u dat het Jezus wens is dat zijn discipelen waarover hij hier sprak dat ze één mogen zijn evenals wij één zijn. Hij spreekt hier tot zijn vader. Met andere woorden hij zou graag willen dat zijn discipelen één zouden zijn in hun relatie tot elkaar, zoals ook de relatie van de zoon tot God één zou zijn.

Het spreekt vanzelf dat Jezus’ discipelen niet allemaal deel van de Drieëenheid gaan uitmaken. Maar zij geraken wel tot een eenheid van streven met de Vader en de Zoon, dezelfde soort van eenheid die God en Christus tot één maakt.

 

Er zijn nog veel meer aanwijzingen in de Heilige Schrift te vinden waaruit blijkt dat God en zijn Zoon twee afzonderlijke personen zijn. We kunnen de geschiedenis van Stefanus in het boek Handelingen lezen. Net voordat hij dood gestenigd zou gaan worden ontvangt hij een visioen en hem werd een blik in de hemel vergund. En wat zag hij daar. Zag hij daar een drieënige God of iets wat erop leek. Helemaal niets van dat alles. Zullen we gaan lezen wat hij zag in Handelingen 7:55 en 56 (LEZEN).

We kunnen dus stellen dat de Drieëenheidsleer in strijd is met wat de bijbel leert over Jezus – hij is niet almachtig, had een begin en is onderscheiden van God.

 

Ik vind het op z’n minst gezegd opzienbarend zegt de bisschop. Maar ik geef mij natuurlijk niet zo gauw gewonnen. We hebben nu slechts twee van de drie entiteiten besproken. Maar hoe zit het dan met de heilige geest? Ik lees nl in Matthéus 28:19 dat mensen gedoopt moeten worden in de naam van de Vader en van de Zoon en van de heilige geest.

 

Maar lees die teksten eens goed voor uzelf. Staat er iets in deze verzen waaruit blijkt dat de drie één God zijn, gelijk in eeuwigheid, macht misschien, positie en wijsheid?

 

Het is niet zo moeilijk, zo vervolgt Michael Servet zijn betoog. We hebben net Handelingen met elkaar gelezen over Stefanus.  Is het u niet opgevallen dat hij met geen woord rept over de heilige geest. Hij zag alleen maar Gods heerlijkheid en de opgestane Christus.

 

Een ander punt is dat in de Schrift de Heilige geest samen met andere onpersoonlijke dingen wordt genoemd. We kunnen dit vinden in 2 Kor. 6:4-6 (LEZEN).

 

Maar als de Heilige geest geen deel uitmaakt van de drie-enige God, wat is het dan wel vraagt de Bisschop wanhopig?

 

De heilige geest zo verklaarde Michael is Gods vinger, omdat het Gods instrument is om zijn wil te volbrengen. Toen Jezus werd gedoopt, ontving hij heilige geest waardoor hij in staat werd gesteld wonderbare genezingen te verrichten, de doden op te wekken en de natuurkrachten te beheersen. Het is de werkzame kracht van God die hij voor verschillende doelen kan aanwenden.

 

Op basis hiervan besluit Michael het gesprek is de Drieëenheidsleer onverenigbaar met wat de schrift over de heilige geest leert.

Nadat Michael Servet zijn conclusie naar voren had gebracht bleef het een tijdlang stil tussen de twee mannen. Ten slotte stond Bisschop Pierre Paulmier en legde zijn hand op schouder van de jonge Michael Servet en waarschuwde hem ernstig voor de gevolgen als zijn zienswijze bij de verkeerde mensen zou komen.

 

Maar wie was Michael Servet?

 

In diverse naslagwerken wordt hij uitgebreid beschreven.

Als je in de stad Geneve loopt en je vraagt aan een willekeurige inwoner naar het graf van Michael Servet  dan zal hij of zij met enige aarzeling de weg wijzen. Over het algemeen kennen de inwoners van Geneve de geschiedenis van Michael Servet, maar ze zijn er niet trots op. Ze beschouwen het als een zwarte bladzijde in de geschiedenis van de mooie stad. Maar in een buitenwijk van Geneve staat tussen de bosjes een groot monument van drie meter hoog met een uitgebreid verhaal erop van Michael Servet. Op de steen staat geschreven dat de stad Geneve zijn excuus aanbiedt aan wat zijn Michael Servet hebben aangedaan, op die fatale 27 oktober 1553 in een buitenwijk van Geneve….

 

Maar……Wie was hij?

Hij was in 1511 geboren in Tudela in Spanje. Niet zover van Zaragossa aan de rivier de Ebro in het wijngebied La Rioja, in het noorden van Spanje. Hij studeerde medicijnen in Parijs. Had medische praktijken in verschillende steden in Frankrijk.

Hij is wereldberoemd wegens zijn bijdrage tot de ontdekking van de longenbloedsomloop. Hij was medicus, theoloog, maar tevens jurist.

Op 20 jarige leeftijd publiceerde hij  “De Trinitatis erroribus” , De Dwalingen van de Drieëenheid. Hierin schreef hij dat hij het woord Drieëenheid niet zou gebruiken omdat dat woord niet in de Bijbel voorkomt, en dat die leer een filosofische dwaling is. Dat het een leer is die niet begrepen kan worden en dat het een onmogelijke leer is die in feite godslasterlijk is.

De pauselijke Drieëenheid, de kinderdoop en de andere sacramenten van het pausdom zijn volgens hem de leerstellingen van de demonen.

 

Vanwege zijn inzichten in de Bijbel moest hij een groot deel van zijn leven als vluchteling doorbrengen. Hij moest werkelijk vluchten voor zijn leven.

Hij werd door de Katholieke inquisitie (dat is de rechtbank van de kerk dat belast is met onderzoek en straffen van afvalligen)  in de gevangenis gezet, maar wist tegen de ochtend op een lentedag in 1553 te ontsnappen, in nachtkleding met zijn slaapmuts nog op. Hij wilde door het Franse platteland naar Italië vluchten via Geneve.

Ondanks dat hij vermomd was, werd hij in Geneve herkend en gearresteerd, op 14 augustus 1553, niet door de Rooms Katholieke inquisitie, maar door de hervormer Johannes Calvijn die burgemeester was van Geneve.

 

Servet werd beschuldigd van een halsmisdaad, ketterij, hij erkende de Drieëenheidsleer niet van de orthodoxe christenheid. Hij werd schuldig bevonden. Het vonnis? De doodstraf.

 

Zo kwam het dat hij op 27 oktober 1553 in een buitenwijk van Geneve op de brandstapel stierf, met één van zijn boeken om zijn middel vastgebonden. Hij stierf terwijl hij bad voor zijn vijanden, hij weigerde zijn inzichten te herroepen.

Sommige toeschouwers die onder de indruk waren gekomen, keerden zich tegen de Drieëenheid.

 

Calvijn die toekeek, rechtvaardigde zijn handelwijze door nog een sneer te geven richting de katholieke Inquisitie met de volgende woorden: Als de aanhangers van de Paus hun bijgelovigheden zo hardvochtig en gewelddadig verdedigen dat zij daarbij wreed tekeergaan en onschuldig bloed vergieten, zouden christelijke magistraten (daar rekende hij zichzelf onder) zich dan niet moeten schamen als zij de onbetwiste waarheid met minder vuur zouden verdedigen?

 

Hij liet Servet verbranden op een speciaal voor hem gemaakt rooster, waardoor hij langer leed. Hoezeer protestanten en katholieken elkaar in vroege jaren van de reformatie ook haatten, samen koesterden zij een nog grotere haat tegen Michael Servet omdat hij de leer van de heilige Drieëenheid onschriftuurlijk achtte.

 

Calvijn wilden van Geneve een Stad Gods maken, een theocratie, waarin kerk en staat werden samengevoegd.

Maar op de gedenksteen tussen de bosjes, staat dat die daad van Calvijn een zwarte bladzijde is geweest in de geschiedenis van de stad en biedt de stad ook haar excuses aan aan de nabestaanden van Michael Servet.

 

De Drieëenheidsleer is reeds lang een omstreden leer; aanhangers zeggen dat ze op de bijbel gebaseerd is, critici zeggen van niet. Het is de centrale leer van veel religies van de christenheid. Ook sommige niet christelijke religies kennen een soortgelijke leer.  Van het Hindoeïsme is bekend dat ze aanspraak maakt miljoenen goden te bezitten. In werkelijkheid zijn er bepaalde favoriete goden die bij verschillende sekten binnen het hindoeïsme een centrale plaats zijn gaan innemen.

Drie van de belangrijkste goden zijn opgenomen in wat hindoes Trimurti noemen, een Drieëenheid of triade van goden.

 

Voor ons is het belangrijk te weten of de leer schriftuurlijk is of niet. De Schepper verlangt van ons dat we hem met waarheid aanbidden zoals blijkt uit Johannes 4:24 (LEZEN)

 

Hoe en wanneer is de Drieëenheid tot stand gekomen.?

We worden in Handelingen 20:29 en 30 door Lukas gewaarschuwd voor de grote afval. Er zullen mannen opstaan die verdraaide dingen zouden gaan spreken.  2 Tim. 4:3,4 spreekt over leraren die zich keren tot onware verhalen en zich zouden afwenden van de waarheid.

 

Het is begonnen in het jaar 325 toen Keizer Constantijn alle bisschoppen bijeenriep voor een vergadering of concilie in Nicea, in het huidige Turkije. Slechts 318 bisschoppen kwamen bijeen, een fractie van het totale aantal, maar met hun begeleiders waren er 1500-2000 aanwezig.

 

Hoe lang duurde dat Concilie?

Het duurde twee maanden van gekijf. Waarom zo lang en waarom zijn ze bijeengekomen.

Onder de bisschoppen bestond veel twist over de verhouding tussen Christus en God. Toch werd hier de leer der Drieëenheid niet bekrachtigd of bevestigd. Dat gebeurde pas later.

 

Constantijn hakte de knoop door, door vast te stellen dat Jezus en God gelijk waren, van hetzelfde wezen. Dit concilie rekende af met het Arianisme en verklaarde dit tot ketterij. Arius was priester in Alexandrie, verkondigde dat Jezus geen goddelijke natuur had maar een door God geschapen – weliswaar superieur – mens was en daarom als “Zoon van God” ondergeschikt was aan God de Vader. Arius had de woorden in Openbaring 3:14 goed begrepen waaruit blijkt dat Jezus een begin heeft gehad en ook vers 11 van hoofdstuk 4 (LEZEN).

 

In antwoord op de opvatting van Arius en in tegenspraak tot hetgeen de bijbel zegt, bepaalde het concilie van Nicea dat Christus geen halfgod maar God was en in essentie één met God de Vader. Van hetzelfde wezen, in het Grieks vertaald ’homo-oesios’ . Deze ‘homo-oesios’ bleef eeuwenlang tot op heden een grote twistappel.

Er werd niets gezegd over de Heilige Geest. Dit was slechts een voorloper van de Drieëenheid.

 

Maar hoe ging het eraan toe op dat Concilie?

Er stonden een tweetal mannen tegen elkaar. De ene was een priester in Alexandrie, Arius. Hij leerde dat Jezus ondergeschikt is aan God.

 

De andere man was Athanasius een Bisschop van Alexandrie. Athanasius stond achter keizer Constantijn, en het hele westelijke deel van het rijk steunde Athanasius.

 

Toen Arius zijn redevoering wilde beginnen liep een bisschop naar hem toe en gaf hem een daverende klap in het gezicht. Wie? Bisschop van Myra (de voorloper van onze huidige kindvriendelijke Sinterklaas)

Om Arius te dwarsbomen liepen de bisschoppen die Athanasius steunden met de vingers in de oren naar buiten.

 

Uiteindelijk na 2 maanden van heftige discussie, hakte Constantijn de knoop door en bepaalde dat Christus van hetzelfde wezen is als de vader.

 

De Drieëenheidsleer werd in Nicea nog niet uitgewerkt, want over de Heilige Geest, de derde Goddelijke persoon, werd nog niet gesproken.

Na Nicea werden de debatten over het onderwerp nog tientallen jaren voortgezet. Degenen die geloofden dat Jezus niet aan God gelijk was, kwamen zelfs een tijdlang weer in de gunst. Maar de latere Keizer Theodisius stelde hen in het ongelijk.

Dit gebeurde 56 jaar na het concilie van Nicea tijdens het concilie van Constantinopel in 381. Dit concilie ging ermee akkoord om de heilige geest op een zelfde niveau te plaatsen als God en Christus. Voor de eerste maal begon de Drieëenheid van de Christenheid duidelijk te worden, dus in het jaar 381 tijdens het concilie van Constantinopel.

 

Maar ook na dit concilie werd de Drieëenheid geen algemeen aanvaarde geloofsbelijdenis. Velen verzetten zich ertegen en werden wreed vervolgd. We kunnen derhalve stellen dat de Drieëenheid een duivelse leer is, en nergens in de oorspronkelijke Bijbeltekst voor komt.

 

Stond Michael Servet alleen in zijn mening?

 

Lelio Sozzini, een Italiaan, die bij de verbranding van Servet aanwezig was, werd door Servets geschriften beïnvloed. Door de wrede terechtstelling werd hij ertoe gebracht de leerstelling van de Drieëenheid voor zichzelf aan een onderzoek te onderwerpen. Ook hij kwam tot de conclusie dat er geen schriftuurlijke basis voor bestond. Hij deelde die overtuigingen met zijn neef Fausto. Fausto werd hierdoor zo aangegrepen, dat hij besloot de waarheden die hij uit de bijbel had geleerd, met anderen te delen. Het leek wel op het wereldwijde predikingswerk (Math24:14 en 28:19,20).

 

We kunnen ons voorstellen dat hij werd opgejaagd door de katholieke inquisitie en hij vluchtte naar het noorden. In Polen vond hij een groepje Anabaptisten die zich “De broeders … die de Drieëenheid hebben verworpen” noemden. Sozzini was van mening dat deze religie de waarheid van de bijbel het dichtst benaderde.

De Sosianen, zoals de volgelingen van Sozzini later bekend kwamen te staan, wilden in de eerste plaats het zuivere christendom herstellen. Zij leerden dat de kinderdoop onschriftuurlijk was. Zij weigerden aan oorlogen deel te nemen. Velen van hen stierven omwille van duit standpunt. Het nationalisme had geen vat op hen. Zij stonden bekend om hun hoge morele maatstaven; zij excommuniceerden een ieder die weigerde overeenkomstig de sociaanse uitleg van Gods woord te leven of die te aanvaarden.

De Sosianen schroomden niet Gods eigennaam Jehovah (Hebreeuws: JHWH) te gebruiken. De leerstelling van de onsterfelijkheid van de ziel werd door hen ronduit ontkend. Zij verwierpen de leerstelling van het hellevuur als onschriftuurlijk.

 

Maar waarom verwierpen zij dan de Drieëenheid? Zij volgden daarbij twee gedachtegangen.

Allereerst zagen zij dat het leerstuk onschriftuurlijk was. De meest vernietigende klap voor de Drieëenheid was de beschrijving die de bijbel zelf van God, Jezus en de heilige geest geeft, het totaal onmogelijk maakt dat elk van hen een lid van een Drieëenheid zou zijn.

 In de eerste plaats laat de bijbel zien dat de heilige geest helemaal geen persoon is, maar veeleer Gods werkzame kracht. In de tweede plaats zou Christus niet “even gelijk en even eeuwig” met de Vader kunnen zijn, aangezien de bijbel over hem zegt dat hij ondergeschikt is aan zijn vader en door hem geschapen is.

 

De andere gedachtegang is een zuivere verstandelijke overweging. Een historicus van de Reformatie schreef: “Sozzini betoogde dat…. Alhoewel de bijbel veel dingen bevat die het verstand te boven gaan…  er niets in staat dat tegen het verstand indruist.”  De Drieëenheid met haar tegenstrijdige opvattingen van één God die terzelfder tijd drie personen is, valt duidelijk in de laatste categorie.

De Sosianen maakte in Polen bijna 100 jaar een bloeitijd door. Op hun hoogtepunt telden zij bijna 300 gemeenten. Zij vestigden een kolonie, installeerde een drukpers en stichtten een universiteit die veel docenten en leerlingen van heinde en ver aantrok. Van hun pers rolden zo’n 500 verschillende pamfletten, boeken en traktaten in zo’n 20 talen. Zendelingen en reizende studenten verspreidden deze in het geheim over heel Europa.

 

Hoe is het met de Sosianen gegaan, we horen immers niet meer van hen. We kunnen ons voorstellen dat deze Soianen door zowel de Katholieken als de Protestanten werden gehaat.

Zo rond 1650 zijn deze mensen van het wereldtoneel verdwenen als gevolg van de hevige vervolging waarbij duizenden op de brandstapel zijn terechtgekomen.

 

Toch bleven de sociaanse geschriften invloed uitoefenen. Sir Isaac Newton, een van de grootste geleerden uit de hele geschiedenis, weerlegde de Drieëenheid in zijn geschriften en wordt soms een sociaan genoemd. Jeseph Priestley, een beroemd scheikundige en de ontdekker van zuurstof, werd ook een sociaan genoemd. Ditzelfde gold voor de Franse filosoof Voltaire.

Zulke mannen beklemtoonden, net als Sozzini vóór hen, dat het in verband met religie belangrijk is het verstand te gebruiken. Dit dient ook zo te zijn. De Bijbel spoort ons aan God zelf te dienen ‘met ons denkvermogen’ zoals staat in Rom. 12:1 (LEZEN).

 

De Sosianen, ondanks dat ze verdwenen zijn hebben een voorbeeld gegeven waaruit veel religies in deze tijd heel goed lering zouden kunnen trekken. Een predikant prees hen bijvoorbeeld het door hen ingenomen standpunt inzake oorlog. Hij sprak de hoop uit dat alle kerken van de christenheid zich spoedig tegen oorlogvoering zouden uitspreken. Hij schreef die woorden in 1932. Enkele jaren later brak de tweede wereldoorlog uit, waarbij de kerken wederom het bloedvergieten ondersteunden. Religie heeft vaker tot oorlog aangezet dan dat ze die heeft weten te voorkomen.

 

Hoe is het met uw kerk gesteld? Heeft uw kerk, zoals met zo vele in deze tijd het geval is, haar respect voor de bijbel verloren? Onderwijst ze in plaats daarvan menselijke opvattingen? Wat is haar standpunt inzake leerstellige aangelegenheden zoals de onsterfelijkheid van de ziel, het hellevuur of de Drieëenheid?

 

Hebt u deze leringen zelf vergeleken met uw eigen bijbel? De Sosianen hebben dat gedaan, en ook Michael Servet.

 

Wij sporen u aan ook “waarheidsvinding” uit te oefenen op uw persoonlijke geloof in de Almachtige God, en Zijn Zoon.

Michael Servet

Schrijf een commentaar: (Klik hier)

123website.nl
Tekens over: 160
OK Verzenden.
Bekijk alle commentaren

Nieuwe commentaren

15.09 | 22:54

Beste Rob,
De psalmist (36:9) zei over de Schepper: „U bent de bron van al het leven, en wegens uw licht zien wij het licht”. Zie ook Hand4:24, 14:15 en 17:24.

...
15.09 | 18:53

We kunnen het ook zo lezen dat in het Woord het geheimenis Ef3:9 verborgen was. Het Woord dan verstaan als de schepping en als het Woord dat God sprak.

...
27.05 | 16:38

Bedankt Jan, En Gods woord de Bijbel kan iedereen daar het beste bij helpen. Vooral als je zijn eigen unieke Naam daarbij gebruikt in je persoonlijke gebeden.

...
27.05 | 16:29

Toen ik leerde dat God geen deel van een drie-eenheid is kon ik eindelijk een persoonlijke band met hem opbouwen.”

Een mens openbaart hem zelf.

...
Je vindt deze pagina leuk